Skip to content

Zwiększone poziomy krążącego amyloidu polipeptydowego u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek nie mają wpływu na wydzielanie insuliny.

2 miesiące ago

62 words

Aby wyjaśnić metabolizm wysepkowego polipeptydu amyloidu (IAPP) w odniesieniu do możliwej eliminacji nerkowej, zbadaliśmy poziomy IAPP u 20 szczupłych, bez cukrzycy pacjentów z niewydolnością nerek utrzymywanych podczas przewlekłej hemodializy (HD) oraz u 20 zdrowych osób z grupy kontrolnej. Poziom podstawowy IAPP był istotnie wyższy u pacjentów z mocznicą niż u osób z grupy kontrolnej (15,1 +/- 3,2 vs. 3,2 +/- 0,2 pM, P <0,001), co sugeruje wydalanie nerkowe IAPP. Aby zbadać wpływ przewlekle podwyższonych poziomów endogennego IAPP na wydzielanie insuliny i wrażliwość na insulinę, przeprowadzono próbę dożylną dożylnej tolerancji glukozy (FSIGT) w podgrupie pacjentów poddawanych hemodializie i dobranym wiekowo zdrowym kontrolom (C) i pacjentom otyłym z prawidłową (NGT) i z upośledzoną tolerancją glukozy (IGT). Indeks wrażliwości na insulinę (SI) wynosił 8,7 +/- 1,5 w C (P <0,05 vs NGT, P <0,01 vs. IGT), 5,4 +/- 0,9 w HD (P <0,05 vs. IGT), 3,1 +/- 1,0 w NGT i 2,0 +/- 0,5 w IGT. Wydzielanie insuliny w pierwszej fazie było większe u pacjentów z HD w porównaniu z grupą kontrolną. Wyniki tego badania wskazują zatem na nerkową drogę metabolizmu IAPP. Zwiększone poziomy endogennego IAPP w krążeniu w długim okresie czasu nie prowadzą do zmniejszenia wydzielania insuliny u pacjentów z HD i nie powodują oporności na insulinę zwykle obserwowanej w otyłości i cukrzycy. Dlatego zwiększone poziomy krążącego IAPP prawdopodobnie nie będą czynnikiem patogenetycznym w rozwoju cukrzycy insulinoniezależnej (NIDDM). [przypisy: puls życia 2 sprawdziany układ pokarmowy, tsh 3 cia generacja, zespol klinefeltera ]

0 thoughts on “Zwiększone poziomy krążącego amyloidu polipeptydowego u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek nie mają wpływu na wydzielanie insuliny.”